Najskuteczniejsza metoda obrony przed komornikiem.
Najskuteczniejsza metoda obrony przed osoba „komornika szczecin”jest taka aby zerwać umowę małżeńską majątkową przez co wygaśnie wspólna własność majątkowa. Należy jednak pamiętać, że „komornik szczecin” dobrze sprawdzi część majątku została nabyta przed zerwaniem wspólności majątkowej. Egzekucji wtedy zastanie poddana właśnie ta część majątku.
Powództwo przeciw egzekucyjne
Najlepszą metodą obrony przed komornikiem jest powództwo przeciw egzekucyjne, dłużnik ma prawo wtedy domagać się pozbawienia tytułu wykonawczego do pozwu komorniczego. Aby sprawa była przegrana „komornik szczecin” dłużnik musi zaprzeczyć zdarzeniom na których oparta jest klauzula wykonalności. Może również wykazać ze bezpośrednio po powstaniu tytułu egzekucyjnego wystąpiły okoliczności które doprowadziły do wygaśnięcia zobowiązania lub doprowadziły do sytuacji kiedy nie może być ono egzekwowane. Można również wnioskować o rozłożenie zadłużenia na raty przez co nie dojdzie do egzekucji komorniczej. Należy jednak pamiętać że wszelkie powództwa należy składając nie dłużej niż tydzień od zaistniałych sytuacji tj. próby egzekucji, otrzymanego wniosku itp. W pozwie należy przytoczyć wszystkie zarzuty, jakie w dniu składania go powód może zgłosić.
Jeżeli nasz tytułowy „komornik szczecin” wybitnie nam nie odpowiada mamy prawo wnioskować o zmianę komornika.
Pierwsze kroki obrony przed komornikiem.
Pierwsze kroki obrony przed komornikiem.
Jakie czynności należy podjąć w momencie kiedy w nasze zadłużenie zaczyna mieszać siei istota jaka jest komornik. Aby nie naruszać niczyjej godności roboczo nazwę naszego komornika „komornik szczecin” z kancelarii „egzekucja szczecin”. A więc jak do naszych drzwi zapuka „komornik szczecin”pierwszą czynnością jaka należy podjąć jest sprawdzenie czy posiada on prawomocny wyrok zaopatrzony w klauzule wykonalności.
Kształcenie adwokatów w USA
Zapraszam do zapoznania się z ciekawym filmem nakręconym podczas seminarium dr D.Hammonda z Kalifornii w Szczecinie z 23 lipca 2009 roku. Spotkanie zostało zorganizowane przez Stowarzyszenie Mediatorów Polskich i Ogólnopolskie Stowarzyszenie Zawodowych Mediatorów. Film przedstawia i przybliża nam system kształcenia adwokatów w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Adwokat w Szczecinie jak i zresztą w każdym innym miejscu na świecie zawsze się przyda, nigdy nie wiadomo kiedy komornik szczecin zapuka do naszych drzwi. Zachęcam gorąco do oglądania filmu i komentowania sposobu kształcenia zagranicznych adwokatów, bo znacząco różni się to od sytuacji jaką mamy w Polsce. Pozdrawiam.
Prowokacja Komornika
Znalazłem ciekawą prowokację w sieci. Dotyczy komornika z bliżej nieznanego mi miasta, choć mam podejrzenia że sprawa miała miejsce w Szczecinie, i dawnej sprawy wpłaty należności na jego konto, która to wpłata nigdy nie została uznana. Jak dla mnie sprawa niesamowicie kontrowersyjna, do tego dochodzi zachowanie “naszego” pana komornika. Taki pan komornik ze Szczecina jako urzędnik państwowy w ogóle nie liczy się z ludźmi i mam nadzieję, że spotkała go za to surowa kara. Czasem się zastanawiam jak to jest, że ludzie mogą być takimi … dla innych. No cóż jedynym sposobem na takie zachowanie jest ujawnianie publiczne tych niecnych procederów i jak największa medializacja takich niskich i chamskich zachowań. Zapraszam do komentowania i żywych dyskusji na ten temat.
Wyrok Trybunału Konstutucyjnego w sprawie finansowania uczelni teologicznej
Ustawy o finansowaniu szkół wyznaniowych są zgodne z Konstytucją.
14 grudnia 2009 r. o godz. 12.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał połączone wnioski Grup posłów na Sejm dotyczące zasad finansowania szkolnictwa wyznaniowego.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że: ustawa z dnia 5 kwietnia 2006 r. o finansowaniu Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie z budżetu państwa, o finansowaniu Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu z budżetu państwa o finansowaniu Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej “Ignatianum” w Krakowie z budżetu państwa są zgodne z art. 25 ust. 1-3 i art. 32 konstytucji, a także z art. 22 ust. 2 oraz art. 27 w związku z art. 15 ust. 3 Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską, podpisanego w Warszawie dnia 28 lipca 1993 r.
Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego nie ma podstaw do stwierdzenia niezgodności zaskarżonych ustaw z konstytucyjną zasadą bezstronności władz publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych. Uczelnie dotowane na podstawie tych ustaw kształcą nie tylko duchownych, ale także osoby świeckie, a otrzymane dotacje państwowe wiążą się z realizacją określonych zadań w zakresie kształcenia studentów na kierunkach uznanych przez państwo oraz prowadzeniem badań naukowych na identycznych zasadach jak na uczelniach publicznych. Trybunał podkreślił, że zasada bezstronności wymaga ustanowienia regulacji ustawowych zapewniających dostęp do dotacji państwowych wszystkim kościołom i związkom wyznaniowym prowadzącym szkoły wyższe, które spełnią obiektywne kryteria ustanowione w ustawie.
Ponadto Trybunał stwierdził, że dotacje dla uczelni kościelnych nie ograniczają autonomii i niezależności Kościoła Katolickiego w jego zakresie działania. Nie ograniczają również autonomii i niezależności państwa od Kościoła w sferze właściwej państwu. Stanowią jedną z możliwych form realizacji przez państwo ciążących na nim zadań publicznych w zakresie szkolnictwa wyższego i urzeczywistniają konstytucyjne prawo dostępu do szkolnictwa.
Rozprawie przewodniczył sędzia TK Marek Kotlinowski, sprawozdawcą był wiceprezes TK Janusz Niemcewicz.
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w spr. U 10/07
z dnia 2 grudnia 2009
Dz.U. z 2009r. Nr 210, poz. 1629
stan prawny na dzień 15 grudnia 2009 roku
1
W Y R O K
Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 2 grudnia 2009 r.
sygn. akt U 10/07
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Bohdan Zdziennicki – przewodniczący
Stanisław Biernat
Zbigniew Cieślak
Mirosław Granat
Marian Grzybowski
Wojciech Hermeliński
Adam Jamróz – sprawozdawca
Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz
Ewa Łętowska
Marek Mazurkiewicz
Janusz Niemcewicz
Andrzej Rzepliński,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Ministra Edukacji Narodowej i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniach 1 lipca i 2 grudnia 2009 r., wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności:
1) rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lipca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 130, poz. 906) z art. 25 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 3 w związku z art. 48 ust. 1 oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
2) rozporządzenia powołanego w punkcie 1 z art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 1, art. 20 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2005 r. Nr 231, poz. 1965),
o r z e k a:
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lipca 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 130, poz. 906):
a) jest zgodne z art. 25 ust. 1 i 2, art. 32 oraz art. 53 ust. 3 w związku z art. 48 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b) nie jest niezgodne z art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2005 r. Nr 231, poz. 1965 oraz z 2009 r. Nr 98, poz. 817).
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
Nowelizacje w prawie budowlanym
Dnia 15 października 2009 r. weszła w życie ustawa uchwalona 27 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 156, poz. 1118, dalej: “ustawa”).
Ustawa poszerza regulację, wiążącą się ze świadectwami charakterystyki energetycznej – dokumentami określającymi zużycie energii w danej nieruchomości (dalej „świadectwo”), zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, zwana dalej „prawo budowlane”). Zgodnie z dotychczas obowiązującą ustawą, świadectwo jest dokumentem, zawierającym informacje określające wielkości energii koniecznej do prawidłowego korzystania z nieruchomości, a jednocześnie wskazania co do możliwości pomniejszenia kosztów wynikających z korzystania z energii, np. przez przeprowadzenie odpowiednich prac budowlanych w nieruchomości.
Nowelizacja ustala obowiązek uzyskania świadectwa we wszystkich nieruchomościach – a nie tylko, jak było to dotychczas, z rynku pierwotnego, lecz także tych z rynku wtórnego. Nałożony obowiązek sporządzenia świadectwa nie oznacza jednak, że bez niego nie będzie można wystawić na sprzedaż nieruchomości, przykładowo mieszkania, ponieważ po nowelizacji uchwała nie przewiduje żadnej sankcji za zbycie mieszkania bez świadectwa. W tym zakresie potrzebna byłaby kolejna nowelizacja prawa budowlanego.
Ustawa poszerza także grupę osób, którzy mogą sporządzać świadectwa energetyczne. Nowe uprawnienia uzyskali inżynierowie budownictwa, którzy nie posiadają tytułu magistra, a uzyskali tytuł inżyniera na kierunkach: architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewnych. Świadectwa będą też mogli sporządzać uczestnicy procesu budowlanego, jak np. deweloperzy i projektanci budynków. Oczywiście nie będą ich mogli natomiast przygotowywać właściciele, osoby, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu bądź zarządcy budynku, dla którego ma być sporządzone świadectwo.
Nowelizacja, mimo że rozszerzyła obowiązek posiadania świadectwa, nie wprowadziła sankcji w przypadku ich braku. Można zatem stwierdzić, że sprzedaż lub wynajęcie budynku czy lokalu będą nadal możliwe bez tego dokumentu, a co za tym idzie, nieprzekazanie takiego dokumentu nabywcy tudzież najemcy nieruchomości, nie będzie wiązało się z żadnymi negatywnymi konsekwencjami. Kwestia ewentualnych sankcji jest zatem otwarta i prawdopodobnie uzależniona w dużej mierze od tego, czy na ich wprowadzenie zdecyduje się Komisja Europejska.